4:1 κα πάλιν ρξατο διδάσκειν παρ τν θάλασσαν. κα συνάγεται πρς ατν χλος πλεστος, στε ατν ες πλοον μβάντα καθσθαι ν τ θαλάσσ, κα πς χλος πρς τν θάλασσαν π τς γς σαν.
4:2 κα δίδασκεν ατος ν παραβολας πολλά, κα λεγεν ατος ν τ διδαχ ατο,
4:3 κούετε. δο ξλθεν σπείρων σπεραι.
4:4 κα γένετο ν τ σπείρειν μν πεσεν παρ τν δόν, κα λθεν τ πετειν κα κατέφαγεν ατό.
4:5 κα λλο πεσεν π τ πετρδες που οκ εχεν γν πολλήν, κα εθς ξανέτειλεν δι τ μ χειν βάθος γς·
4:6 κα τε νέτειλεν λιος καυματίσθη, κα δι τ μ χειν ίζαν ξηράνθη.
4:7 κα λλο πεσεν ες τς κάνθας, κα νέβησαν α κανθαι κα συνέπνιξαν ατό, κα καρπν οκ δωκεν.
4:8 κα λλα πεσεν ες τν γν τν καλήν, κα δίδου καρπν ναβαίνοντα κα αξανόμενα, κα φερεν ν τριάκοντα κα ν ξήκοντα κα ν κατόν.
4:9 κα λεγεν, ς χει τα κούειν κουέτω.
4:10 κα τε γένετο κατ μόνας, ρώτων ατν ο περ ατν σν τος δώδεκα τς παραβολάς.
4:11 κα λεγεν ατος, μν τ μυστήριον δέδοται τς βασιλείας το θεο· κείνοις δ τος ξω ν παραβολας τ πάντα γίνεται,
4:12 να βλέποντες βλέπωσιν κα μ δωσιν, κα κούοντες κούωσιν κα μ συνισιν, μήποτε πιστρέψωσιν κα φεθ ατος.
4:13 κα λέγει ατος, οκ οδατε τν παραβολν ταύτην, κα πς πάσας τς παραβολς γνώσεσθε;
4:14 σπείρων τν λόγον σπείρει.
4:15 οτοι δέ εσιν ο παρ τν δν που σπείρεται λόγος, κα ταν κούσωσιν εθς ρχεται σατανς κα αρει τν λόγον τν σπαρμένον ες ατούς.
4:16 κα οτοί εσιν ο π τ πετρώδη σπειρόμενοι, ο ταν κούσωσιν τν λόγον εθς μετ χαρς λαμβάνουσιν ατόν,
4:17 κα οκ χουσιν ίζαν ν αυτος λλ πρόσκαιροί εσιν· ετα γενομένης θλίψεως διωγμο δι τν λόγον εθς σκανδαλίζονται.
4:18 κα λλοι εσν ο ες τς κάνθας σπειρόμενοι· οτοί εσιν ο τν λόγον κούσαντες,
4:19 κα α μέριμναι το ανος κα πάτη το πλούτου κα α περ τ λοιπ πιθυμίαι εσπορευόμεναι συμπνίγουσιν τν λόγον, κα καρπος γίνεται.
4:20 κα κενοί εσιν ο π τν γν τν καλν σπαρέντες, οτινες κούουσιν τν λόγον κα παραδέχονται κα καρποφοροσιν ν τριάκοντα κα ν ξήκοντα κα ν κατόν.
4:21 κα λεγεν ατος, μήτι ρχεται λύχνος να π τν μόδιον τεθ π τν κλίνην; οχ να π τν λυχνίαν τεθ;
4:22 ο γάρ στιν κρυπτν ν μ να φανερωθ, οδ γένετο πόκρυφον λλ να λθ ες φανερόν.
4:23 ε τις χει τα κούειν κουέτω.
4:24 κα λεγεν ατος, βλέπετε τί κούετε. ν μέτρ μετρετε μετρηθήσεται μν κα προστεθήσεται μν.
4:25 ς γρ χει, δοθήσεται ατ· κα ς οκ χει, κα χει ρθήσεται π ατο.
4:26 κα λεγεν, οτως στν βασιλεία το θεο ς νθρωπος βάλ τν σπόρον π τς γς
4:27 κα καθεύδ κα γείρηται νύκτα κα μέραν, κα σπόρος βλαστ κα μηκύνηται ς οκ οδεν ατός.
4:28 ατομάτη γ καρποφορε, πρτον χόρτον, ετα στάχυν, ετα πλήρη[ς] στον ν τ στάχυϊ.
4:29 ταν δ παραδο καρπός, εθς ποστέλλει τ δρέπανον, τι παρέστηκεν θερισμός.
4:30 κα λεγεν, πς μοιώσωμεν τν βασιλείαν το θεο, ν τίνι ατν παραβολ θμεν;
4:31 ς κόκκ σινάπεως, ς ταν σπαρ π τς γς, μικρότερον ν πάντων τν σπερμάτων τν π τς γς,
4:32 κα ταν σπαρ, ναβαίνει κα γίνεται μεζον πάντων τν λαχάνων κα ποιε κλάδους μεγάλους, στε δύνασθαι π τν σκιν ατο τ πετειν το ορανο κατασκηνον.
4:33 κα τοιαύταις παραβολας πολλας λάλει ατος τν λόγον, καθς δύναντο κούειν·
4:34 χωρς δ παραβολς οκ λάλει ατος, κατ δίαν δ τος δίοις μαθητας πέλυεν πάντα.
4:35 κα λέγει ατος ν κείν τ μέρ ψίας γενομένης, διέλθωμεν ες τ πέραν.
4:36 κα φέντες τν χλον παραλαμβάνουσιν ατν ς ν ν τ πλοί, κα λλα πλοα ν μετ ατο.
4:37 κα γίνεται λαλαψ μεγάλη νέμου, κα τ κύματα πέβαλλεν ες τ πλοον, στε δη γεμίζεσθαι τ πλοον.
4:38 κα ατς ν ν τ πρύμν π τ προσκεφάλαιον καθεύδων· κα γείρουσιν ατν κα λέγουσιν ατ, διδάσκαλε, ο μέλει σοι τι πολλύμεθα;
4:39 κα διεγερθες πετίμησεν τ νέμ κα επεν τ θαλάσσ, σιώπα, πεφίμωσο. κα κόπασεν νεμος, κα γένετο γαλήνη μεγάλη.
4:40 κα επεν ατος, τί δειλοί στε; οπω χετε πίστιν;
4:41 κα φοβήθησαν φόβον μέγαν, κα λεγον πρς λλήλους, τίς ρα οτός στιν τι κα νεμος κα θάλασσα πακούει ατ;