26:1 κα γένετο τε τέλεσεν ησος πάντας τος λόγους τούτους, επεν τος μαθητας ατο,
26:2 οδατε τι μετ δύο μέρας τ πάσχα γίνεται, κα υς το νθρώπου παραδίδοται ες τ σταυρωθναι.
26:3 τότε συνήχθησαν ο ρχιερες κα ο πρεσβύτεροι το λαο ες τν αλν το ρχιερέως το λεγομένου καϊάφα,
26:4 κα συνεβουλεύσαντο να τν ησον δόλ κρατήσωσιν κα ποκτείνωσιν·
26:5 λεγον δέ, μ ν τ ορτ, να μ θόρυβος γένηται ν τ λα.
26:6 το δ ησο γενομένου ν βηθανί ν οκί σίμωνος το λεπρο,
26:7 προσλθεν ατ γυν χουσα λάβαστρον μύρου βαρυτίμου κα κατέχεεν π τς κεφαλς ατο νακειμένου.
26:8 δόντες δ ο μαθητα γανάκτησαν λέγοντες, ες τί πώλεια ατη;
26:9 δύνατο γρ τοτο πραθναι πολλο κα δοθναι πτωχος.
26:10 γνος δ ησος επεν ατος, τί κόπους παρέχετε τ γυναικί; ργον γρ καλν ργάσατο ες μέ·
26:11 πάντοτε γρ τος πτωχος χετε μεθ αυτν, μ δ ο πάντοτε χετε·
26:12 βαλοσα γρ ατη τ μύρον τοτο π το σώματός μου πρς τ νταφιάσαι με ποίησεν.
26:13 μν λέγω μν, που ν κηρυχθ τ εαγγέλιον τοτο ν λ τ κόσμ, λαληθήσεται κα ποίησεν ατη ες μνημόσυνον ατς.
26:14 τότε πορευθες ες τν δώδεκα, λεγόμενος ούδας σκαριώτης, πρς τος ρχιερες
26:15 επεν, τί θέλετέ μοι δοναι κγ μν παραδώσω ατόν; ο δ στησαν ατ τριάκοντα ργύρια.
26:16 κα π τότε ζήτει εκαιρίαν να ατν παραδ.
26:17 τ δ πρώτ τν ζύμων προσλθον ο μαθητα τ ησο λέγοντες, πο θέλεις τοιμάσωμέν σοι φαγεν τ πάσχα;
26:18 δ επεν, πάγετε ες τν πόλιν πρς τν δενα κα επατε ατ, διδάσκαλος λέγει, καιρός μου γγύς στιν· πρς σ ποι τ πάσχα μετ τν μαθητν μου.
26:19 κα ποίησαν ο μαθητα ς συνέταξεν ατος ησος, κα τοίμασαν τ πάσχα.
26:20 ψίας δ γενομένης νέκειτο μετ τν δώδεκα.
26:21 κα σθιόντων ατν επεν, μν λέγω μν τι ες ξ μν παραδώσει με.
26:22 κα λυπούμενοι σφόδρα ρξαντο λέγειν ατ ες καστος, μήτι γώ εμι, κύριε;
26:23 δ ποκριθες επεν, μβάψας μετ μο τν χερα ν τ τρυβλί οτός με παραδώσει.
26:24 μν υς το νθρώπου πάγει καθς γέγραπται περ ατο, οα δ τ νθρώπ κείν δι ο υς το νθρώπου παραδίδοται· καλν ν ατ ε οκ γεννήθη νθρωπος κενος.
26:25 ποκριθες δ ούδας παραδιδος ατν επεν, μήτι γώ εμι, αββί; λέγει ατ, σ επας.
26:26 σθιόντων δ ατν λαβν ησος ρτον κα ελογήσας κλασεν κα δος τος μαθητας επεν, λάβετε φάγετε, τοτό στιν τ σμά μου.
26:27 κα λαβν ποτήριον κα εχαριστήσας δωκεν ατος λέγων, πίετε ξ ατο πάντες,
26:28 τοτο γάρ στιν τ αμά μου τς διαθήκης τ περ πολλν κχυννόμενον ες φεσιν μαρτιν.
26:29 λέγω δ μν, ο μ πίω π ρτι κ τούτου το γενήματος τς μπέλου ως τς μέρας κείνης ταν ατ πίνω μεθ μν καινν ν τ βασιλεί το πατρός μου.
26:30 κα μνήσαντες ξλθον ες τ ρος τν λαιν.
26:31 τότε λέγει ατος ησος, πάντες μες σκανδαλισθήσεσθε ν μο ν τ νυκτ ταύτ, γέγραπται γάρ, πατάξω τν ποιμένα, κα διασκορπισθήσονται τ πρόβατα τς ποίμνης·
26:32 μετ δ τ γερθναί με προάξω μς ες τν γαλιλαίαν.
26:33 ποκριθες δ πέτρος επεν ατ, ε πάντες σκανδαλισθήσονται ν σοί, γ οδέποτε σκανδαλισθήσομαι.
26:34 φη ατ ησος, μν λέγω σοι τι ν ταύτ τ νυκτ πρν λέκτορα φωνσαι τρς παρνήσ με.
26:35 λέγει ατ πέτρος, κν δέ με σν σο ποθανεν, ο μή σε παρνήσομαι. μοίως κα πάντες ο μαθητα επαν.
26:36 τότε ρχεται μετ ατν ησος ες χωρίον λεγόμενον γεθσημανί, κα λέγει τος μαθητας, καθίσατε ατο ως [ο] πελθν κε προσεύξωμαι.
26:37 κα παραλαβν τν πέτρον κα τος δύο υος ζεβεδαίου ρξατο λυπεσθαι κα δημονεν.
26:38 τότε λέγει ατος, περίλυπός στιν ψυχή μου ως θανάτου· μείνατε δε κα γρηγορετε μετ μο.
26:39 κα προελθν μικρν πεσεν π πρόσωπον ατο προσευχόμενος κα λέγων, πάτερ μου, ε δυνατόν στιν, παρελθάτω π μο τ ποτήριον τοτο· πλν οχ ς γ θέλω λλ ς σύ.
26:40 κα ρχεται πρς τος μαθητς κα ερίσκει ατος καθεύδοντας, κα λέγει τ πέτρ, οτως οκ σχύσατε μίαν ραν γρηγορσαι μετ μο;
26:41 γρηγορετε κα προσεύχεσθε, να μ εσέλθητε ες πειρασμόν· τ μν πνεμα πρόθυμον δ σρξ σθενής.
26:42 πάλιν κ δευτέρου πελθν προσηύξατο λέγων, πάτερ μου, ε ο δύναται τοτο παρελθεν ν μ ατ πίω, γενηθήτω τ θέλημά σου.
26:43 κα λθν πάλιν ερεν ατος καθεύδοντας, σαν γρ ατν ο φθαλμο βεβαρημένοι.
26:44 κα φες ατος πάλιν πελθν προσηύξατο κ τρίτου τν ατν λόγον επν πάλιν.
26:45 τότε ρχεται πρς τος μαθητς κα λέγει ατος, καθεύδετε [τ] λοιπν κα ναπαύεσθε; δο γγικεν ρα κα υς το νθρώπου παραδίδοται ες χερας μαρτωλν.
26:46 γείρεσθε, γωμεν· δο γγικεν παραδιδούς με.
26:47 κα τι ατο λαλοντος δο ούδας ες τν δώδεκα λθεν κα μετ ατο χλος πολς μετ μαχαιρν κα ξύλων π τν ρχιερέων κα πρεσβυτέρων το λαο.
26:48 δ παραδιδος ατν δωκεν ατος σημεον λέγων, ν ν φιλήσω ατός στιν· κρατήσατε ατόν.
26:49 κα εθέως προσελθν τ ησο επεν, χαρε, αββί· κα κατεφίλησεν ατόν.
26:50 δ ησος επεν ατ, ταρε, φ πάρει. τότε προσελθόντες πέβαλον τς χερας π τν ησον κα κράτησαν ατόν.
26:51 κα δο ες τν μετ ησο κτείνας τν χερα πέσπασεν τν μάχαιραν ατο κα πατάξας τν δολον το ρχιερέως φελεν ατο τ τίον.
26:52 τότε λέγει ατ ησος, πόστρεψον τν μάχαιράν σου ες τν τόπον ατς, πάντες γρ ο λαβόντες μάχαιραν ν μαχαίρ πολονται.
26:53 δοκες τι ο δύναμαι παρακαλέσαι τν πατέρα μου, κα παραστήσει μοι ρτι πλείω δώδεκα λεγινας γγέλων;
26:54 πς ον πληρωθσιν α γραφα τι οτως δε γενέσθαι;
26:55 ν κείν τ ρ επεν ησος τος χλοις, ς π λστν ξήλθατε μετ μαχαιρν κα ξύλων συλλαβεν με; καθ μέραν ν τ ερ καθεζόμην διδάσκων κα οκ κρατήσατέ με.
26:56 τοτο δ λον γέγονεν να πληρωθσιν α γραφα τν προφητν. τότε ο μαθητα πάντες φέντες ατν φυγον.
26:57 ο δ κρατήσαντες τν ησον πήγαγον πρς καϊάφαν τν ρχιερέα, που ο γραμματες κα ο πρεσβύτεροι συνήχθησαν.
26:58 δ πέτρος κολούθει ατ π μακρόθεν ως τς αλς το ρχιερέως, κα εσελθν σω κάθητο μετ τν πηρετν δεν τ τέλος.
26:59 ο δ ρχιερες κα τ συνέδριον λον ζήτουν ψευδομαρτυρίαν κατ το ησο πως ατν θανατώσωσιν,
26:60 κα οχ ερον πολλν προσελθόντων ψευδομαρτύρων. στερον δ προσελθόντες δύο
26:61 επαν, οτος φη, δύναμαι καταλσαι τν ναν το θεο κα δι τριν μερν οκοδομσαι.
26:62 κα ναστς ρχιερες επεν ατ, οδν ποκρίν; τί οτοί σου καταμαρτυροσιν;
26:63 δ ησος σιώπα. κα ρχιερες επεν ατ, ξορκίζω σε κατ το θεο το ζντος να μν επς ε σ ε χριστς υς το θεο.
26:64 λέγει ατ ησος, σ επας· πλν λέγω μν, π ρτι ψεσθε τν υν το νθρώπου καθήμενον κ δεξιν τς δυνάμεως κα ρχόμενον π τν νεφελν το ορανο.
26:65 τότε ρχιερες διέρρηξεν τ μάτια ατο λέγων, βλασφήμησεν· τί τι χρείαν χομεν μαρτύρων; δε νν κούσατε τν βλασφημίαν·
26:66 τί μν δοκε; ο δ ποκριθέντες επαν, νοχος θανάτου στίν.
26:67 τότε νέπτυσαν ες τ πρόσωπον ατο κα κολάφισαν ατόν, ο δ ράπισαν
26:68 λέγοντες, προφήτευσον μν, χριστέ, τίς στιν παίσας σε;
26:69 δ πέτρος κάθητο ξω ν τ αλ· κα προσλθεν ατ μία παιδίσκη λέγουσα, κα σ σθα μετ ησο το γαλιλαίου.
26:70 δ ρνήσατο μπροσθεν πάντων λέγων, οκ οδα τί λέγεις.
26:71 ξελθόντα δ ες τν πυλνα εδεν ατν λλη κα λέγει τος κε, οτος ν μετ ησο το ναζωραίου.
26:72 κα πάλιν ρνήσατο μετ ρκου τι οκ οδα τν νθρωπον.
26:73 μετ μικρν δ προσελθόντες ο σττες επον τ πέτρ, ληθς κα σ ξ ατν ε, κα γρ λαλιά σου δλόν σε ποιε.
26:74 τότε ρξατο καταθεματίζειν κα μνύειν τι οκ οδα τν νθρωπον. κα εθέως λέκτωρ φώνησεν.
26:75 κα μνήσθη πέτρος το ήματος ησο ερηκότος τι πρν λέκτορα φωνσαι τρς παρνήσ με· κα ξελθν ξω κλαυσεν πικρς.