
4:1 λοιπáýøÎ½ οáý×ν, áüÀδελφοί, áüÐÏ�ωτáÿöμεν áýÑμáþöÏ‚ καáýö παÏ�ακαλοáÿæÎ¼ÎµÎ½ áüÐν κυÏ�ίáÿó áüðησοáÿæ, áüõνα καθáýüÏ‚ παÏ�ελάβετε παÏ�áþý áüáμáÿöν Ï„áýø Ï€áÿöÏ‚ δεáÿÖ áýÑμáþöÏ‚ πεÏ�ιπατεáÿÖν καáýö áüÀÏ�Îσκειν θεáÿö, καθáýüÏ‚ καáýö πεÏ�ιπατεáÿÖτε, áüõνα πεÏ�ισσεÏ�ητε μáþöλλον.
4:2 οáüôδατε γáýðÏ� τίνας παÏ�αγγελίας áüÐδώκαμεν áýÑμáÿÖν διáýð τοáÿæ κυÏ�ίου áüðησοáÿæ.
4:3 τοáÿæÏ„ο γάÏ� áüÐστιν θÎλημα τοáÿæ θεοáÿæ, áýÁ áüÁγιασμáýøÏ‚ áýÑμáÿöν, áüÀÏ€Îχεσθαι áýÑμáþöÏ‚ áüÀÏ€áýø Ï„áÿÆÏ‚ ποÏ�νείας,
4:4 εáüðδÎναι áüÕκαστον áýÑμáÿöν Ï„áýø áüÑαυτοáÿæ σκεáÿæÎ¿Ï‚ κτáþöσθαι áüÐν áüÁγιασμáÿö καáýö τιμáÿÇ,
4:5 μáýô áüÐν πάθει áüÐπιθυμίας καθάπεÏ� καáýö Ï„áýð áüÔθνη Ï„áýð μáýô εáüðδότα Ï„áýøÎ½ θεόν,
4:6 Ï„áýø μáýô áýÑπεÏ�βαίνειν καáýö πλεονεκτεáÿÖν áüÐν Ï„áÿö Ï€Ï�άγματι Ï„áýøÎ½ áüÀδελφáýøÎ½ αáýÐτοáÿæ, διότι áüÔκδικος κÏ�Ï�ιος πεÏ�áýö πάντων τοÏ�των, καθáýüÏ‚ καáýö Ï€Ï�οείπαμεν áýÑμáÿÖν καáýö διεμαÏ�τυÏ�άμεθα.
4:7 οáýРγáýðÏ� áüÐκάλεσεν áüáμáþöÏ‚ áýÁ θεáýøÏ‚ áüÐÏ€áýö áüÀκαθαÏ�σίáþó áüÀλλáþý áüÐν áüÁγιασμáÿö.
4:8 τοιγαÏ�οáÿæÎ½ áýÁ áüÀθετáÿöν οáýÐκ áüÄνθÏ�ωπον áüÀθετεáÿÖ áüÀλλáýð Ï„áýøÎ½ θεáýøÎ½ Ï„áýøÎ½ [καáýö] διδόντα Ï„áýø πνεáÿæÎ¼Î± αáýÐτοáÿæ Ï„áýø áüÅγιον εáüðÏ‚ áýÑμáþöÏ‚.
4:9 πεÏ�áýö δáýò Ï„áÿÆÏ‚ φιλαδελφίας οáýРχÏ�είαν áüÔχετε γÏ�άφειν áýÑμáÿÖν, αáýÐτοáýö γáýðÏ� áýÑμεáÿÖÏ‚ θεοδίδακτοί áüÐστε εáüðÏ‚ Ï„áýø áüÀγαπáþöν áüÀλλήλους·
4:10 καáýö γáýðÏ� ποιεáÿÖτε αáýÐÏ„áýø εáüðÏ‚ πάντας τοáýúÏ‚ áüÀδελφοáýúÏ‚ [τοáýúÏ‚] áüÐν áýÅλáÿà τáÿÇ Î¼Î±ÎºÎµÎ´Î¿Î½Î¯áþó. παÏ�ακαλοáÿæÎ¼ÎµÎ½ δáýò áýÑμáþöÏ‚, áüÀδελφοί, πεÏ�ισσεÏ�ειν μáþöλλον,
4:11 καáýö φιλοτιμεáÿÖσθαι áüáσυχάζειν καáýö Ï€Ï�άσσειν Ï„áýð áüôδια καáýö áüÐÏ�γάζεσθαι ταáÿÖÏ‚ [áüðδίαις] χεÏ�σáýöν áýÑμáÿöν, καθáýüÏ‚ áýÑμáÿÖν παÏ�ηγγείλαμεν,
4:12 áüõνα πεÏ�ιπατáÿÆÏ„ε εáýÐσχημόνως Ï€Ï�áýøÏ‚ τοáýúÏ‚ áüÔξω καáýö μηδενáýøÏ‚ χÏ�είαν áüÔχητε.
4:13 οáýРθÎλομεν δáýò áýÑμáþöÏ‚ áüÀγνοεáÿÖν, áüÀδελφοί, πεÏ�áýö Ï„áÿöν κοιμωμÎνων, áüõνα μáýô λυπáÿÆÏƒÎ¸Îµ καθáýüÏ‚ καáýö οáüñ λοιποáýö οáüñ μáýô áüÔχοντες áüÐλπίδα.
4:14 εáüð γáýðÏ� πιστεÏ�ομεν áýÅτι áüðησοáÿæÏ‚ áüÀÏ€Îθανεν καáýö áüÀνÎστη, οáýÕτως καáýö áýÁ θεáýøÏ‚ τοáýúÏ‚ κοιμηθÎντας διáýð τοáÿæ áüðησοáÿæ áüÄξει σáýúν αáýÐÏ„áÿö.
4:15 τοáÿæÏ„ο γáýðÏ� áýÑμáÿÖν λÎγομεν áüÐν λόγáÿó κυÏ�ίου, áýÅτι áüáμεáÿÖÏ‚ οáüñ ζáÿöντες οáüñ πεÏ�ιλειπόμενοι εáüðÏ‚ Ï„áýôν παÏ�ουσίαν τοáÿæ κυÏ�ίου οáýРμáýô φθάσωμεν τοáýúÏ‚ κοιμηθÎντας·
4:16 áýÅτι αáýÐÏ„áýøÏ‚ áýÁ κÏ�Ï�ιος áüÐν κελεÏ�σματι, áüÐν φωνáÿÇ áüÀÏ�χαγγÎλου καáýö áüÐν σάλπιγγι θεοáÿæ, καταβήσεται áüÀÏ€áþý οáýÐÏ�ανοáÿæ, καáýö οáüñ νεκÏ�οáýö áüÐν χÏ�ιστáÿö áüÀναστήσονται Ï€Ï�áÿöτον,
4:17 áüÔπειτα áüáμεáÿÖÏ‚ οáüñ ζáÿöντες οáüñ πεÏ�ιλειπόμενοι áüÅμα σáýúν αáýÐτοáÿÖÏ‚ áüÁÏ�παγησόμεθα áüÐν νεφÎλαις εáüðÏ‚ áüÀπάντησιν τοáÿæ κυÏ�ίου εáüðÏ‚ áüÀÎÏ�α· καáýö οáýÕτως πάντοτε σáýúν κυÏ�ίáÿó áüÐσόμεθα.
4:18 áýåστε παÏ�ακαλεáÿÖτε áüÀλλήλους áüÐν τοáÿÖÏ‚ λόγοις τοÏ�τοις.