2:1 τεκνία μου, τατα γράφω μν να μ μάρτητε. κα άν τις μάρτ, παράκλητον χομεν πρς τν πατέρα, ησον χριστν δίκαιον·
2:2 κα ατς λασμός στιν περ τν μαρτιν μν, ο περ τν μετέρων δ μόνον λλ κα περ λου το κόσμου.
2:3 κα ν τούτ γινώσκομεν τι γνώκαμεν ατόν, ν τς ντολς ατο τηρμεν.
2:4 λέγων τι γνωκα ατόν, κα τς ντολς ατο μ τηρν, ψεύστης στίν, κα ν τούτ λήθεια οκ στιν·
2:5 ς δ ν τηρ ατο τν λόγον, ληθς ν τούτ γάπη το θεο τετελείωται. ν τούτ γινώσκομεν τι ν ατ σμεν·
2:6 λέγων ν ατ μένειν φείλει καθς κενος περιεπάτησεν κα ατς [οτως] περιπατεν.
2:7 γαπητοί, οκ ντολν καινν γράφω μν, λλ ντολν παλαιν ν εχετε π ρχς· ντολ παλαιά στιν λόγος ν κούσατε.
2:8 πάλιν ντολν καινν γράφω μν, στιν ληθς ν ατ κα ν μν, τι σκοτία παράγεται κα τ φς τ ληθινν δη φαίνει.
2:9 λέγων ν τ φωτ εναι κα τν δελφν ατο μισν ν τ σκοτί στν ως ρτι.
2:10 γαπν τν δελφν ατο ν τ φωτ μένει, κα σκάνδαλον ν ατ οκ στιν·
2:11 δ μισν τν δελφν ατο ν τ σκοτί στν κα ν τ σκοτί περιπατε, κα οκ οδεν πο πάγει, τι σκοτία τύφλωσεν τος φθαλμος ατο.
2:12 γράφω μν, τεκνία, τι φέωνται μν α μαρτίαι δι τ νομα ατο.
2:13 γράφω μν, πατέρες, τι γνώκατε τν π ρχς. γράφω μν, νεανίσκοι, τι νενικήκατε τν πονηρόν.
2:14 γραψα μν, παιδία, τι γνώκατε τν πατέρα. γραψα μν, πατέρες, τι γνώκατε τν π ρχς. γραψα μν, νεανίσκοι, τι σχυροί στε κα λόγος το θεο ν μν μένει κα νενικήκατε τν πονηρόν.
2:15 μ γαπτε τν κόσμον μηδ τ ν τ κόσμ. άν τις γαπ τν κόσμον, οκ στιν γάπη το πατρς ν ατ·
2:16 τι πν τ ν τ κόσμ, πιθυμία τς σαρκς κα πιθυμία τν φθαλμν κα λαζονεία το βίου, οκ στιν κ το πατρς λλ κ το κόσμου στίν.
2:17 κα κόσμος παράγεται κα πιθυμία ατο, δ ποιν τ θέλημα το θεο μένει ες τν ανα.
2:18 παιδία, σχάτη ρα στίν, κα καθς κούσατε τι ντίχριστος ρχεται, κα νν ντίχριστοι πολλο γεγόνασιν· θεν γινώσκομεν τι σχάτη ρα στίν.
2:19 ξ μν ξλθαν, λλ οκ σαν ξ μν· ε γρ ξ μν σαν, μεμενήκεισαν ν μεθ μν· λλ να φανερωθσιν τι οκ εσν πάντες ξ μν.
2:20 κα μες χρσμα χετε π το γίου, κα οδατε πάντες.
2:21 οκ γραψα μν τι οκ οδατε τν λήθειαν, λλ τι οδατε ατήν, κα τι πν ψεδος κ τς ληθείας οκ στιν.
2:22 τίς στιν ψεύστης ε μ ρνούμενος τι ησος οκ στιν χριστός; οτός στιν ντίχριστος, ρνούμενος τν πατέρα κα τν υόν.
2:23 πς ρνούμενος τν υν οδ τν πατέρα χει· μολογν τν υν κα τν πατέρα χει.
2:24 μες κούσατε π ρχς ν μν μενέτω· ν ν μν μείν π ρχς κούσατε, κα μες ν τ υ κα ν τ πατρ μενετε.
2:25 κα ατη στν παγγελία ν ατς πηγγείλατο μν, τν ζων τν αώνιον.
2:26 τατα γραψα μν περ τν πλανώντων μς.
2:27 κα μες τ χρσμα λάβετε π ατο μένει ν μν, κα ο χρείαν χετε να τις διδάσκ μς· λλ ς τ ατο χρσμα διδάσκει μς περ πάντων, κα ληθές στιν κα οκ στιν ψεδος, κα καθς δίδαξεν μς, μένετε ν ατ.
2:28 κα νν, τεκνία, μένετε ν ατ, να ν φανερωθ σχμεν παρρησίαν κα μ ασχυνθμεν π ατο ν τ παρουσί ατο.
2:29 ν εδτε τι δίκαιός στιν, γινώσκετε τι κα πς ποιν τν δικαιοσύνην ξ ατο γεγέννηται.