
2:1 αáýÐτοáýö γáýðÏ� οáüôδατε, áüÀδελφοί, Ï„áýôν εáüôσοδον áüáμáÿöν Ï„áýôν Ï€Ï�áýøÏ‚ áýÑμáþöÏ‚ áýÅτι οáýРκενáýô γÎγονεν,
2:2 áüÀλλáýð Ï€Ï�οπαθόντες καáýö áýÑβÏ�ισθÎντες καθáýüÏ‚ οáüôδατε áüÐν φιλίπποις áüÐπαÏ�Ï�ησιασάμεθα áüÐν Ï„áÿö θεáÿö áüáμáÿöν λαλáÿÆÏƒÎ±Î¹ Ï€Ï�áýøÏ‚ áýÑμáþöÏ‚ Ï„áýø εáýÐαγγÎλιον τοáÿæ θεοáÿæ áüÐν πολλáÿö áüÀγáÿöνι.
2:3 áüá γáýðÏ� παÏ�άκλησις áüáμáÿöν οáýÐκ áüÐκ πλάνης οáýÐδáýò áüÐξ áüÀκαθαÏ�σίας οáýÐδáýò áüÐν δόλáÿó,
2:4 áüÀλλáýð καθáýüÏ‚ δεδοκιμάσμεθα áýÑÏ€áýø τοáÿæ θεοáÿæ πιστευθáÿÆÎ½Î±Î¹ Ï„áýø εáýÐαγγÎλιον οáýÕτως λαλοáÿæÎ¼ÎµÎ½, οáýÐχ áýáÏ‚ áüÀνθÏ�ώποις áüÀÏ�Îσκοντες áüÀλλáýð θεáÿö Ï„áÿö δοκιμάζοντι Ï„áýðÏ‚ καÏ�δίας áüáμáÿöν.
2:5 οáýÔτε γάÏ� ποτε áüÐν λόγáÿó κολακείας áüÐγενήθημεν, καθáýüÏ‚ οáüôδατε, οáýÔτε áüÐν Ï€Ï�οφάσει πλεονεξίας, θεáýøÏ‚ μάÏ�τυς,
2:6 οáýÔτε ζητοáÿæÎ½Ï„ες áüÐξ áüÀνθÏ�ώπων δόξαν, οáýÔτε áüÀφáþý áýÑμáÿöν οáýÔτε áüÀÏ€áþý áüÄλλων,
2:7 δυνάμενοι áüÐν βάÏ�ει εáüöναι áýáÏ‚ χÏ�ιστοáÿæ áüÀπόστολοι, áüÀλλáýð áüÐγενήθημεν νήπιοι áüÐν μÎσáÿó áýÑμáÿöν. áýáÏ‚ áüÐáýðν Ï„Ï�οφáýøÏ‚ θάλπáÿà τáýð áüÑαυτáÿÆÏ‚ Ï„Îκνα,
2:8 οáýÕτως áýÁμειÏ�όμενοι áýÑμáÿöν εáýÐδοκοáÿæÎ¼ÎµÎ½ μεταδοáÿæÎ½Î±Î¹ áýÑμáÿÖν οáýРμόνον Ï„áýø εáýÐαγγÎλιον τοáÿæ θεοáÿæ áüÀλλáýð καáýö Ï„áýðÏ‚ áüÑαυτáÿöν ψυχάς, διότι áüÀγαπητοáýö áüáμáÿÖν áüÐγενήθητε.
2:9 μνημονεÏ�ετε γάÏ�, áüÀδελφοί, Ï„áýøÎ½ κόπον áüáμáÿöν καáýö Ï„áýøÎ½ μόχθον· νυκτáýøÏ‚ καáýö áüáμÎÏ�ας áüÐÏ�γαζόμενοι Ï€Ï�áýøÏ‚ Ï„áýø μáýô áüÐπιβαÏ�áÿÆÏƒÎ±Î¯ τινα áýÑμáÿöν áüÐκηÏ�Ï�ξαμεν εáüðÏ‚ áýÑμáþöÏ‚ Ï„áýø εáýÐαγγÎλιον τοáÿæ θεοáÿæ.
2:10 áýÑμεáÿÖÏ‚ μάÏ�τυÏ�ες καáýö áýÁ θεός, áýáÏ‚ áýÁσίως καáýö δικαίως καáýö áüÀμÎμπτως áýÑμáÿÖν τοáÿÖÏ‚ πιστεÏ�ουσιν áüÐγενήθημεν,
2:11 καθάπεÏ� οáüôδατε áýáÏ‚ áüÕνα áüÕκαστον áýÑμáÿöν áýáÏ‚ πατáýôÏ� Ï„Îκνα áüÑαυτοáÿæ
2:12 παÏ�ακαλοáÿæÎ½Ï„ες áýÑμáþöÏ‚ καáýö παÏ�αμυθοÏ�μενοι καáýö μαÏ�τυÏ�όμενοι εáüðÏ‚ Ï„áýø πεÏ�ιπατεáÿÖν áýÑμáþöÏ‚ áüÀξίως τοáÿæ θεοáÿæ τοáÿæ καλοáÿæÎ½Ï„ος áýÑμáþöÏ‚ εáüðÏ‚ Ï„áýôν áüÑαυτοáÿæ βασιλείαν καáýö δόξαν.
2:13 καáýö διáýð τοáÿæÏ„ο καáýö áüáμεáÿÖÏ‚ εáýÐχαÏ�ιστοáÿæÎ¼ÎµÎ½ Ï„áÿö θεáÿö áüÀδιαλείπτως, áýÅτι παÏ�αλαβόντες λόγον áüÀκοáÿÆÏ‚ παÏ�áþý áüáμáÿöν τοáÿæ θεοáÿæ áüÐδÎξασθε οáýРλόγον áüÀνθÏ�ώπων áüÀλλáýð καθώς áüÐστιν áüÀληθáÿöÏ‚ λόγον θεοáÿæ, áýÃÏ‚ καáýö áüÐνεÏ�γεáÿÖται áüÐν áýÑμáÿÖν τοáÿÖÏ‚ πιστεÏ�ουσιν.
2:14 áýÑμεáÿÖÏ‚ γáýðÏ� μιμηταáýö áüÐγενήθητε, áüÀδελφοί, Ï„áÿöν áüÐκκλησιáÿöν τοáÿæ θεοáÿæ Ï„áÿöν οáýÐσáÿöν áüÐν Ï„áÿÇ áüðουδαίáþó áüÐν χÏ�ιστáÿö áüðησοáÿæ, áýÅτι Ï„áýð αáýÐÏ„áýð áüÐπάθετε καáýö áýÑμεáÿÖÏ‚ áýÑÏ€áýø Ï„áÿöν áüðδίων συμφυλετáÿöν καθáýüÏ‚ καáýö αáýÐτοáýö áýÑÏ€áýø Ï„áÿöν áüðουδαίων,
2:15 Ï„áÿöν καáýö Ï„áýøÎ½ κÏ�Ï�ιον áüÀποκτεινάντων áüðησοáÿæÎ½ καáýö τοáýúÏ‚ Ï€Ï�οφήτας, καáýö áüáμáþöÏ‚ áüÐκδιωξάντων, καáýö θεáÿö μáýô áüÀÏ�εσκόντων, καáýö Ï€áþöσιν áüÀνθÏ�ώποις áüÐναντίων,
2:16 κωλυόντων áüáμáþöÏ‚ τοáÿÖÏ‚ áüÔθνεσιν λαλáÿÆÏƒÎ±Î¹ áüõνα σωθáÿöσιν, εáüðÏ‚ Ï„áýø áüÀναπληÏ�áÿöσαι αáýÐÏ„áÿöν Ï„áýðÏ‚ áüÁμαÏ�τίας πάντοτε. áüÔφθασεν δáýò áüÐÏ€áþý αáýÐτοáýúÏ‚ áüá áýÀÏ�γáýô εáüðÏ‚ Ï„Îλος.
2:17 áüáμεáÿÖÏ‚ δÎ, áüÀδελφοί, áüÀποÏ�φανισθÎντες áüÀφáþý áýÑμáÿöν Ï€Ï�áýøÏ‚ καιÏ�áýøÎ½ áýåÏ�ας, Ï€Ï�οσώπáÿó οáýРκαÏ�δίáþó, πεÏ�ισσοτÎÏ�ως áüÐσπουδάσαμεν Ï„áýø Ï€Ï�όσωπον áýÑμáÿöν áüðδεáÿÖν áüÐν πολλáÿÇ áüÐπιθυμίáþó.
2:18 διότι áüàθελήσαμεν áüÐλθεáÿÖν Ï€Ï�áýøÏ‚ áýÑμáþöÏ‚, áüÐγáýü μáýòν παáÿæÎ»Î¿Ï‚ καáýö áüÅπαξ καáýö δίς, καáýö áüÐνÎκοψεν áüáμáþöÏ‚ áýÁ σατανáþöÏ‚.
2:19 τίς γáýðÏ� áüáμáÿöν áüÐλπáýöÏ‚ áüâ χαÏ�áýð áüâ στÎφανος καυχήσεως _ áüâ οáýÐχáýö καáýö áýÑμεáÿÖÏ‚ _ áüÔμπÏ�οσθεν τοáÿæ κυÏ�ίου áüáμáÿöν áüðησοáÿæ áüÐν Ï„áÿÇ Î±áýÐτοáÿæ παÏ�ουσίáþó;
2:20 áýÑμεáÿÖÏ‚ γάÏ� áüÐστε áüá δόξα áüáμáÿöν καáýö áüá χαÏ�ά.